کارآموزی مسیر اجتناب ناپدیر ورود به روزنامه‌نگاری حرفه‌ای است

۲۵ آذر ۱۴۰۴ | ۱۴:۱۱ کد : ۳۱۳۵۷ خبر روز اخبار دانشکده
تعداد بازدید:۳۳۶
شقایق یکتا- نشست «کارآموزی در رسانه، گذار علم به عمل» با تأکید بر این‌که روزنامه‌نگار شدن بدون عبور از مسیر کارآموزی ممکن نیست، به بررسی فرصت‌ها، الزامات و چالش‌های ورود دانشجویان به تحریریه‌های حرفه‌ای پرداخت. در این نشست، سخنرانان با نگاهی تحلیلی، فاصله میان آموزش دانشگاهی و میدان عمل رسانه‌ای را تشریح کردند و بر نقش علاقه، یادگیری مداوم و مسئولیت‌پذیری به‌عنوان شاخص‌های اصلی موفقیت در کارآموزی تأکید داشتند.
کارآموزی مسیر اجتناب ناپدیر ورود به روزنامه‌نگاری حرفه‌ای است

به گزارش معاونت پژوهشی دانشکده ارتباطات، این نشست به همت انجمن علمی روزنامه‌نگاری، روز یکشنبه ۲۳ آذرماه، با حضور رضا غبیشاوی، روزنامه‌نگار عصر ایران و سردبیر مجله روزنامه‌نگاری جدید، مهرک محمودی، سردبیر ماهنامه پیوست، و امجد عبدی، دبیر تحریریه برنا در سالن شورای دانشکده علوم ارتباطات برگزار شد. دبیری نشست را بهارک محمودی، عضو هیئت علمی رشته روزنامه‌نگاری، بر عهده داشت.

بهارک محمودی در ابتدای نشست، هدف از برگزاری این برنامه را شنیده‌شدن دغدغه‌ها و صداهای دانشجویان در حوزه کارآموزی عنوان کرد و گفت که این نشست با آگاهی از چالش‌های موجود طراحی شده تا فضایی برای طرح تجربه‌ها و نگرانی‌های واقعی دانشجویان فراهم شود.

 

در ادامه، مهرک محمودی با اشاره به جایگاه دانشجویان ارتباطات در تحریریه‌ها تأکید کرد که این گروه به دلیل آشنایی با مبانی، در اولویت جذب قرار دارند. او بیان کرد: «تحریریه محیط دانشگاهی نیست، حضور و غیاب رسمی وجود ندارد و ساعت کار ثابت نیست، اما کارآموزی دوره‌ای سخت است که فشار مضاعفی به تحریریه وارد می‌کند.» به گفته او، علاقه شرط اولیه ورود به تحریریه است و بدون علاقه، نباید وارد این فضا شد. محمودی گوش دادن، مشاهده، یادگیری و اجرای دقیق را مهم‌ترین وظایف کارآموز دانست و یادآور شد که بخشی از آموزش‌های دانشگاهی به دلیل عقب‌ماندن از تحولات روزنامه‌نگاری، قابلیت اجرای مستقیم ندارد.

 او از کارآموزان خواست مرحله‌به‌مرحله با خلاصه‌سازی و پیاده‌سازی گفتگوها پیش بروند و این روند را نه کار اضافه، بلکه مسیر آشنایی با دایره واژگان و پیشینه خبر دانست. تأکید او بر یادگیری مداوم، پذیرش انتقاد، استفاده از ابزارهای مولتی‌مدیا و تبدیل شدن به خبرنگار تصویری، بخش دیگری از سخنانش بود.

 

امجد عبدی، دبیر تحریریه برنا، با تفکیک منطق دانشگاه و بازار کار، گفت: «جذب کارآموز یک اتفاق احساسی نیست، بلکه نتیجه ارزیابی عملکرد رسانه‌ای افراد است.» او تأکید کرد خبرنگار زمانی حرفه‌ای محسوب می‌شود که قدرت عمل و بروز داشته باشد. عبدی با طرح این پرسش که چرا بخش زیادی از تحریریه‌ها از مسیر غیرآکادمیک وارد روزنامه‌نگاری شده‌اند، تفاوت چارت آموزشی دانشگاه و بازار کار را «زمین تا آسمان» توصیف کرد و خواستار ایجاد یک حلقه واسط میان این دو فضا شد. او هشدار داد که تصور خبرنگاری صرفاً به‌عنوان فعالیتی هیجان‌انگیز کافی نیست و فرسودگی شغلی در این حرفه وجود دارد. همچنین به عادی‌سازی کارآموزی به‌عنوان کار رایگان اشاره کرد و از دانشجویان خواست در تحریریه به‌عنوان فردی غیرمسئول شناخته نشوند.

 

رضا غبیشاوی در بخش دیگری از نشست، مسیر کارآموزی را گذرگاه قطعی روزنامه‌نگار شدن دانست و گفت: «موضوع صرفاً پاس‌کردن واحد دانشگاهی نیست، بلکه ورود واقعی به حرفه از این مسیر می‌گذرد.» او با مقایسه روزنامه‌نگار حرفه‌ای و آماتور با فوتبالیست حرفه‌ای و آماتور، مسئولیت‌پذیری، تمرکز زمانی و تأمین درآمد از این حوزه را معیار حرفه‌ای بودن دانست. غبیشاوی از دانشجویان خواست چشم‌انداز بلندمدت خود را مشخص کنند و به این پرسش پاسخ دهند که آیا در پنجاه‌سالگی هم می‌خواهند روزنامه‌نگار باشند یا نه. به گفته او، علاقه، انگیزه و استعداد سه عنصر اصلی هستند و اگر علاقه وجود نداشته باشد، ورود به این حرفه توصیه نمی‌شود.

او لذت دیده‌شدن و انتشار خبر را بخش جدایی‌ناپذیر این مسیر دانست و افزود که یکی از اولین معیارهای ارزیابی کارآموز، شناخت تفاوت رسانه‌هاست. غبیشاوی تأکید کرد روزنامه‌نگاری مسیر ثروتمند شدن نیست و تا پیش از سی‌سالگی باید تمرکز اصلی بر توانمندی و مهارت‌آموزی باشد. او مزیت نسبی، افزایش مهارت و وابسته‌کردن رسانه به توان فردی را کلید ماندگاری دانست و گفت: «فوت‌و‌فن اصلی این حرفه نه مکتوب می‌شود و نه مستقیم آموزش داده می‌شود.»

 

در ادامه، بهارک محمودی با اشاره به تجربه شخصی خود، خواستار تعدیل انتظار دانشجویان از دانشگاه شد و گفت: «آموزش‌های تحریریه با دانشگاه قابل مقایسه نیست، اما این به‌معنای کم‌اهمیت‌بودن دروس پایه نیست و آموزش های پایه را دست کم نگیرید.» او بر اعتماد به شهود فردی تأکید کرد و گفت: «اگر در دانشگاه یا تحریریه احساس می‌شود یادگیری اتفاق نمی‌افتد، باید آن فضا را ترک کرد و در جایی ماند که آموزش واقعی ارائه می‌شود.»

 

 

در بخش پایانی و پرسش و پاسخ، غبیشاوی با مقایسه روزنامه‌نگاری و پزشکی، بر ضرورت حرکت هم‌زمان مسیر نظری و عملی تأکید کرد. عبدی به اهمیت برندینگ شخصی و فعالیت حرفه‌ای در فضای مجازی اشاره داشت. مهرک محمودی روزنامه‌نگاری تخصصی را مسیری دشوار در سال نخست دانست که نیازمند یادگیری زبان و دایره واژگان خاص است و پس از عبور از این مرحله، به ثبات می‌رسد. او تفاوت میان روزنامه‌نگاری تخصصی و حوزه‌های عمومی مانند اجتماعی و سیاسی را یادآور شد. غبیشاوی نیز با اشاره به کمبود نیروی انسانی در رسانه‌های ایرانی، رسیدن به ثبات مالی را نتیجه تداوم و ماندگاری در این مسیر عنوان کرد.

کلیدواژه‌ها: روزنامه روزنامه نگاری روزنامه نگار تحریریه حرفه مهرک محمودی بهارک محمودی رضا غبیشاوی امجد عبدی کارآموزی


نظر شما :